روایت سفر یک‌روزه زمستانی به رامسر؛ تجربه‌‌ی شمال خلوت‌تر از همیشه

یه روز زمستونی، وقتی هنوز هوا گرگ‌و‌میش بود و بیشتر آدما توی تخت گرمشون خواب بودن، تصمیم گرفتیم بزنیم به دل جاده و یه رامسر خلوت و آروم رو تجربه کنیم. بدون برنامه‌ریزی عجیب‌غریب، فقط با حال‌وهوای سفر و دل‌سپردن به مسیر. این روایت، قصه‌ی همون سفر یک‌روزه‌ست…

ساعت 5 صبح از تهران زدیم به جاده. هوا هنوز تاریک بود، بخاری ماشین روشن، موزیک آروم و یه حس خوب از اینکه قراره یه روز کامل رو توی رامسر زمستونی بگذرونیم. جاده خلوت‌تر از همیشه بود و همین باعث شد مسیر اصلا خسته‌کننده نباشه!

اولین قرار صبحگاهی؛ قهوه داغ توی هوای سرد بلوار کازینو

اولین توقفمون، جایی بود که همیشه برای من بوی خاطره می‌ده؛ بلوار کازینو رامسر. 

هنوز شهر کامل بیدار نشده بود، هوا سرد بود و نفس که می‌کشیدی بخار می‌کرد. یه کافه‌ی دنج پیدا کردیم، قهوه‌ی داغ گرفتیم و همینطور که توی بلوار کازینوی زیبا قدم می‌زدیم، قهوه‌مون رو خوردیم. قهوه توی هوای سرد زمستونی یه مزه‌ی دیگه داره؛ مخصوصا وقتی خیابون خلوت باشه، صدای برگ‌ها زیر پات بیاد و بدون عجله فقط به قشنگیاش نگاه کنی و لذت ببری:) 

همون‌جا بود که فهمیدم این سفر قراره حسابی حال‌خوب‌کن باشه و ارزش این صبح زود به دل جاده زدن رو داشته باشه!

بعدش پرانرژی راه افتادیم سمت کاخ مرمر رامسر. داخل کاخ جذابه، ولی راستش من همیشه عاشق محوطه‌ی بیرونشم. فضای سبز، درخت‌های قدیمی و اون حس نوستالژیکی که همه‌جا پخش شده. زمستون باعث شده بود محوطه خلوت‌تر باشه و راحت‌تر بشه قدم زد، عکس گرفت و بدون شلوغی از فضا لذت برد.

از بالکن هتل قدیم رامسر، شهر زیر پامون بود

چند قدم اون‌طرف‌تر رسیدیم به هتل قدیم رامسر. از اون بالا که وایمیستی، انگار کل شهر زیر پاته؛ از بلوار کازینو گرفته تا خط ساحل. هوا ابری بود و نور ملایم زمستونی همه‌چیز رو یه‌جور خاص قشنگ کرده بود. همون‌جا چند دقیقه وایسادیم، فقط نگاه کردیم و نفس عمیق کشیدیم.

بعدش برگشتیم سمت بلوار برای ناهار. رستوران‌های اطراف کازینو گزینه‌های خوبی دارن و چون فصل زمستونه، خبری از صف و شلوغی نیست. راحت نشستیم، غذامون رو خوردیم و بدون عجله آماده‌ی لوکیشن بعدی شدیم.

ساحل رامسر خلوت‌تر از همیشه

نوبت رسید به ساحل خلج. ساحل خلوت، دریا آروم و هوا ابری؛ دقیقا همون ترکیبی که من عاشقشم!

قدم زدن کنار دریا توی زمستون یه حس خاص داره. نه گرمای کلافه‌کننده هست، نه جمعیت شلوغ. فقط صدای موج‌ها و باد سردی که صورتت رو نوازش می‌کنه. 

چون کنار دریا هوا خیلی سرد بود، چند دقیقه‌ای رو توی ماشین نشستیم و از داخل ماشین به دریای زیبا نگاه کردیم و واقعا لذت بردیم.

یه کاسه آش داغ تو دل جنگل‌های رامسر؛ بهترین پایان برای یه روز زمستونی

آخرین بخش سفرمون، جاده‌ی رویایی جواهرده بود. جاده‌ای که توی زمستون، با مه و درخت‌های خیس، حال‌وهوای فیلم‌های قدیمی رو داره. آبشارهای مسیر پرآب و دیدنی بودن و هرچقدر جلوتر می‌رفتیم، هوا سردتر و فضا بکرتر می‌شد. 

وسط همین جاده‌ی جنگلی، یه آش داغ خوردیم؛ آش‌ تو اون هوا حسابی می‌چسبه، دستت رو گرم می‌کنه و خستگی کل روز رو می‌شوره می‌بره.

و این‌طوری شد که یه سفر یک‌روزه‌ی ساده، حسابی دل‌چسب تموم شد. 

حوالی ساعت 6 غروب، با کلی خاطره، عکس و حال خوب، راه افتادیم سمت تهران؛ 

با این حس که زمستون، شاید بهترین زمان دیدن رامسر باشه.

تو هم اگه دلت یه سفر کوتاه، خلوت و بی‌دردسر می‌خواد، این پلن یک‌روزه رامسر رو حتما یه بار امتحان کن. 

زمستون بهترین زمانشه؛ هم جاده‌ها خلوت‌ترن، هم خود رامسر آروم‌تر و دوست‌داشتنی‌تر! فقط کافیه یه روزتو خالی کنی و بزنی به دل جاده…

اگه هم خواستی این سفر رو بدون عجله و با یه شب اقامت ادامه بدی، تو جاموج می‌تونی خیلی راحت تمام اقامتگاه های رامسر رو ببینی و اقامتگاه مناسب خودت رو با حال‌وهوای زمستونی پیدا کنی!